Zdrowie

By potrafić zdiagnozować bądź chociażby podejrzewać nerwicę lękową należy odróżniać lęk od strachu. Nie jest to zbyt skomplikowane, ponieważ strach towarzyszy realnemu zagrożeniu, gdy lęk potrafi być całkowicie irracjonalny, lub po prostu bardzo wyolbrzymiony.

Osoba chora zazwyczaj nie przyzna się do choroby, najczęściej diagnozują ją najbliższe osoby. Ze względu na stan psychiczny osoby chorej powinno się zachowywać się delikatnie, by nie pogorszyć jej sytuacji.

Znamiona nerwicy lękowej, oprócz wszechogarniającego strachu to głównie brak pewności siebie, przytłaczający pesymizm, skazywanie wszystkiego na niepowodzenia, emocjonalne podchodzenie do każdego wydarzenia, wyczulenie na zachowania innych wobec własnej osoby, jednak przede wszystkim zrezygnowanie z kontaktów z otoczeniem.

Przyczyny nerwicy lękowej nie są konkretnie zdefiniowane, niestety, ale niewielki procent cierpiących na nią to ludzie, u których stan ten został wywołany urazem psychicznym czy niespodziewanym strachem w wyniku jakiegoś wydarzenia. Tacy pacjenci mają realną świadomość swojej choroby i prościej ich zdiagnozować, gdyż tworzą grupę pacjentów z fobiami, a nie lękami.

W przypadku pacjentów,u których lęk przyszedł nagle i bez konkretnej przyczyny, trudno jest stosować skuteczną terapię, gdyż tylko dobrowolny w niej udział wywołuje efekty.