Zaburzenia tarczycy
Nadczynność tarczycy wynika ze zwiększonejpowiększonej|nadwyżkowej} produkcji hormonów tarczycy. Jednak istnieje też możliwość nadaktywnego poziomu hormonów przez zaburzenia gospodarki hormonalnej organizmu, również na skutek farmakologicznych czynników, jak i w skutek nieprawidłowości funkcjonowania organizmu.
Impul musi zostać zdefiniowany, pomocne przy tym są dane z badań laboratoryjnych, jak i wywiad specjalistą lub z endokrynologiem.
Symptomy tarczycowe mogą być wielorakie i najczęściej wśród nich spotyka się kilka z wymienionych: nadmierna pobudliwość nerwowa, większa potliwość, palpitacje serca, brak tolerancji wysokich temperatur, osłabienie, szybkie męczenie się, spadek masy ciała, drgawki rąk, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zaburzenia snu, wole tarczycy. Natomiast u młodzieży najistotniejszym symptomem jest wzmożone przyspieszenie wzrostu.
Leczenie zaburzeń tarczycy uzależnione jest od nasilenia problemów związanych z nadmierną aktywnością gruczołu. W wyjątkowo trudnych sytuacjach jedynym rozwiązaniem jest chirurgiczne usunięcie fragmentu tarczycy. Jednakże zazwyczaj jest to zwalczanie farmakologiczne sprowadzające się do opanowaniu symptomów i łykaniu jodu radioaktywnego.
Najważniejsze jest to, aby co pewien czas mierzyć poziom hormonów tarczycy, ponieważ objawy są tożsame z różnymi chorobami, a skutki nieleczonej nadaktywności gruczołu potrafią być bardzo kłopotliwe.